1. Teksty święte :Głównym celem średniowiecznej muzyki sakralnej było przekazywanie tekstów religijnych, pochodzących głównie z Biblii i źródeł liturgicznych. Teksty te miały głębokie znaczenie religijne i często towarzyszyła im muzyka, aby wzmocnić ich duchowe przesłanie.
2. Monofonia :Wczesnośredniowieczna muzyka sakralna była przeważnie monofoniczna, to znaczy składała się z pojedynczej linii melodycznej śpiewanej unisono przez solistę lub grupę śpiewaków.
3. Muzyka liturgiczna :Duża część średniowiecznej muzyki sakralnej została skomponowana do użytku liturgicznego w kościołach i podczas ceremonii religijnych. Obejmowało to takie gatunki, jak chorał chorałowy, hymny, sekwencje i motety, z których każdy pełnił określone funkcje w liturgii.
4. Poskarżący Plainchant, znany również jako chorał gregoriański, był wybitną formą monofonicznej muzyki liturgicznej. Zawierał melodie bez akompaniamentu z tekstami łacińskimi, często śpiewane przez chóry w klasztorach i katedrach.
5. Śpiew responsoryjny i antyfonalny :Śpiew responsoryjny obejmował naprzemienne wersety solowe z odpowiedziami chóru, podczas gdy w śpiewie antyfonicznym dwa chóry śpiewały naprzemiennie frazy lub wersety.
6. Organ :Organum było wczesną formą polifonii, która pojawiła się w późnym średniowieczu. Polegał na dodaniu jednego lub więcej głosów melodycznych do istniejącej wcześniej melodii chorałowej, tworząc podstawową formę harmonii.
7. Ars Antiqua i Ars Nova :W XIII i XIV wieku dwa okresy rozwoju muzycznego, znane jako Ars Antiqua („Sztuka Stara”) i Ars Nova („Nowa Sztuka”), przyniosły znaczące zmiany w muzyce sakralnej. Ars Antiqua była świadkiem ewolucji technik polifonicznych, natomiast Ars Nova wprowadziła bardziej złożone rytmy i większą różnorodność form muzycznych.
8. Discant i Fauxbourdon :Discant, forma improwizowanej polifonii i fauxbourdon, prostszy styl polifonii oparty na ruchu równoległym, były w tym czasie powszechne.
9. Motety :Motety były utworami polifonicznymi, łączącymi sakralne teksty łacińskie ze świeckimi tekstami w języku narodowym. Stawały się coraz bardziej popularne w późnym średniowieczu i wykazywały zarówno wpływy religijne, jak i świeckie.
10. Praktyka wykonania :Muzykę sakralną wykonywały przede wszystkim zespoły wokalne, takie jak chóry mnichów, mniszek i zawodowi śpiewacy. Instrumenty były używane oszczędnie i towarzyszyły głównie występom wokalnym.
11. Rozwój teoretyczny :Teoretycy muzyki w okresie średniowiecza wnieśli istotny wkład w zrozumienie teorii muzyki, harmonii i notacji. Godne uwagi postacie to Guido d'Arezzo, który wprowadził koncepcję solfeżu, oraz Johannes de Muris, teoretyk muzyki i kompozytor.
Muzyka sakralna średniowiecza położyła podwaliny pod dalszy rozwój muzyczny w epoce renesansu i później, kształtując bieg historii muzyki zachodniej. Jego duchowe znaczenie, wyraziste melodie i ewoluujące struktury nadal inspirują współczesnych kompozytorów i wykonawców.