Termin „piąty” w muzyce klasycznej zazwyczaj odnosi się do piątej części dzieła. Na przykład piąta część IX Symfonii Beethovena znana jest jako „Oda do radości”. W niektórych przypadkach utwór może mieć więcej niż pięć części i będą one odpowiednio ponumerowane. Na przykład VIII Symfonia Mahlera składa się z sześciu części, które są ponumerowane 1, 2, 3, 4, 5 i 6.