Oto awaria:
* Intensywność jest obiektywną miarą mocy dźwięku na jednostkę obszaru. Jest mierzony w jednostkach Watów na metr kwadratowy (w/m²). Wyższa intensywność oznacza, że więcej energii jest przenoszona przez falę dźwiękową.
* głośność jest subiektywnym postrzeganiem siły dźwięku. Wpływają na to czynniki takie jak częstotliwość dźwięku i indywidualne zdolności słuchu słuchacza. Postrzegamy głośność w skali od ciszy do głośnej.
Związek logarytmiczny:
Nasze uszy są niezwykle wrażliwe i mogą dostrzec szeroki zakres intensywności dźwięku. Aby poradzić sobie z tym szerokim zakresem, nasze postrzeganie głośności nie rośnie liniowo z intensywnością. Zamiast tego następuje po skali logarytmicznej. Oznacza to, że dziesięciokrotny wzrost intensywności dźwięku jest postrzegany jako podwojenie głośności.
Oto analogia:
Wyobraź sobie schody, w których każdy krok reprezentuje podwojenie głośności. Aby osiągnąć następny krok (podwójnie głośność), musisz wspiąć się na dziesięć razy wyższy (dziesięciokrotny wzrost intensywności).
Kluczowe wyniki:
* Intensywność jest obiektywną ilością fizyczną, podczas gdy głośność jest subiektywna percepcyjna.
* Głośność zwiększa się logarytmicznie z intensywnością, co oznacza, że nasze uszy są bardziej wrażliwe na zmiany intensywności na niższych poziomach niż na wyższych poziomach.
* Ta relacja logarytmiczna jest powodem, dla którego używamy skali decybeli (DB) do pomiaru poziomów dźwięku, ponieważ kompresuje rozległy zakres intensywności dźwięku w łatwiejszą skalę dla naszej percepcji.
Podsumowując, chociaż intensywność i głośność są powiązane, nie są one tym samym. Zrozumienie ich relacji logarytmicznej pomaga nam zrozumieć, w jaki sposób nasze uszy postrzegają dźwięk i dlaczego używamy decybeli do pomiaru poziomów dźwięku.