Jednym ze znanych przykładów retrogradacji jest „kanon krabów” Jana Sebastiana Bacha. W tym utworze melodia jest odtwarzana do przodu w głosie górnym i do tyłu w głosie dolnym. Tworzy to bardzo ciekawe i złożone brzmienie.
Retrograde może być również stosowany w jazzie i innej muzyce improwizowanej. W takich sytuacjach często używa się go, aby wywołać wrażenie zaskoczenia lub nieprzewidywalności. Na przykład muzyk jazzowy może zagrać melodię do przodu, a następnie do tyłu lub może zaimprowizować solówkę w oparciu o melodię wsteczną.
Retrogradacja to wszechstronna technika, którą można wykorzystać do tworzenia szerokiej gamy efektów muzycznych. Jest to technika warta poznania dla każdego muzyka zainteresowanego tworzeniem nowych, ciekawych dźwięków.
Oto kilka innych przykładów retrogradacji w muzyce:
* Druga część XIV Sonaty Beethovena („Sonata księżycowa”) znajduje się w retrogradacji.
* Trzecia część I Koncertu fortepianowego Chopina znajduje się w retrogradacji.
* Czwarta część „Clair de lune” Debussy’ego znajduje się w retrogradacji.
* Ostatnia część „Święta wiosny” Strawińskiego znajduje się w retrogradacji.
To tylko kilka przykładów wielu zastosowań retrogradacji w muzyce. Jest to technika stosowana od stuleci i nadal stosowana przez kompozytorów i wykonawców.