Kolejny znaczący rozwój muzyki klasycznej nastąpił w XIII wieku, kiedy powstały pierwsze kompozycje ars nova. Ars nova, co po łacinie oznacza „nową sztukę”, był nowym stylem muzycznym, w którym zastosowano bardziej złożony system rytmu i notacji. Wprowadził także użycie instrumentów, takich jak lutnia, harfa i vielle, do akompaniamentu głosów.
W XIV wieku styl muzyczny ars nova rozprzestrzenił się po całej Europie i zaczęły pojawiać się nowe formy kompozycji muzycznej. Jednym z najważniejszych z nich był motet, utwór polifoniczny wykorzystujący wiele tekstów i języków. Motety były często używane podczas ceremonii religijnych, a z biegiem czasu stawały się coraz bardziej złożone i wyszukane.
W XV wieku rozpoczął się okres renesansu, a muzyka klasyczna przeszła kolejny okres głębokich zmian. Renesans był czasem ponownego zainteresowania klasyczną nauką i sztuką, co miało ogromny wpływ na muzykę. Kompozytorzy zaczęli pisać muzykę bardziej inspirowaną muzyką starożytnej Grecji i Rzymu, a także zaczęli eksperymentować z nowymi formami i technikami muzycznymi.
Jedną z najważniejszych postaci w historii muzyki klasycznej okresu renesansu był Johannes Ockeghem. Ockeghem był flamandzkim kompozytorem, który napisał jedne z najbardziej złożonych i najpiękniejszych muzyki polifonicznej tamtych czasów. Jego twórczość wywarła ogromny wpływ na późniejszych kompozytorów, takich jak Josquin des Prez i Palestrina.
W XVI wieku narodziła się reformacja protestancka, która wywarła znaczący wpływ na muzykę klasyczną. W wielu kościołach protestanckich zakazano muzyki polifonicznej, uznając ją za zbyt złożoną i ozdobną. Doprowadziło to do powstania nowego stylu muzycznego, zwanego homofonią, w którym stosowano pojedynczą linię melodyczną, której towarzyszyły akordy. Homofonia była używana w wielu hymnach protestanckich, a coraz bardziej popularna stawała się także w muzyce świeckiej.
W XVII wieku rozpoczął się okres baroku, a muzyka klasyczna przeszła kolejny okres szybkiego rozwoju. Barokowy styl muzyczny charakteryzował się mocnymi kontrastami, dramatycznymi melodiami i złożonymi rytmami. Kompozytorzy tacy jak Johann Sebastian Bach, George Frideric Handel i Antonio Vivaldi napisali niektóre z najbardziej znanych i lubianych dzieł muzyki klasycznej okresu baroku.
W XVIII wieku rozpoczął się okres klasyczny, a muzyka klasyczna nabrała bardziej wyrafinowanego i eleganckiego stylu. Klasyczny styl muzyczny charakteryzował się użyciem wyraźnych melodii, prostych harmonii i zrównoważonych struktur. Kompozytorzy tacy jak Wolfgang Amadeusz Mozart, Joseph Haydn i Ludwig van Beethoven napisali niektóre z najbardziej znanych i lubianych dzieł muzyki klasycznej okresu klasycyzmu.
W XIX wieku narodził się okres romantyzmu, a muzyka klasyczna przeszła kolejny okres głębokich zmian. Romantyczny styl muzyczny charakteryzował się użyciem silnych emocji, dramatycznych melodii i złożonych harmonii. Kompozytorzy tacy jak Franz Schubert, Fryderyk Chopin i Robert Schumann napisali jedne z najbardziej znanych i lubianych dzieł muzyki klasycznej okresu romantyzmu.
W XX wieku muzyka klasyczna nadal ewoluowała, badano nowe style i techniki. Kompozytorzy tacy jak Igor Strawiński, Béla Bartók i Arnold Schoenberg napisali jedne z najbardziej znanych i lubianych dzieł muzyki klasycznej XX wieku.
Dziś muzykę klasyczną nadal cieszą ludzie na całym świecie. Jest to bogata i różnorodna tradycja, która ewoluowała i zmieniała się na przestrzeni lat, wciąż inspirując i zachwycając odbiorców w każdym wieku.