1. Innowacje rytmiczne: Muzykę Strawińskiego charakteryzują złożone rytmy i zmiany metrum. Użycie przez niego polirytmów i nieregularnych metrum wprowadziło nowe możliwości rytmiczne na czoło zachodniej muzyki klasycznej.
2. Formalne eksperymenty: Strawiński rzucił wyzwanie tradycyjnym formom muzycznym, eksperymentując z nowymi strukturami i porzucając konwencjonalne schematy. W jego utworach, jak np. „Święto wiosny” (1913), prezentowane były niekonwencjonalne konstrukcje odrywające się od tradycyjnej formy sonatowej.
3. Dysonans i atonalność: Muzyka Strawińskiego często zawierała dysonansowe harmonie i atonalne pasaże. Wyszedł poza tradycyjny system tonalny i zgłębił harmoniczną niejednoznaczność, tworząc napięcie i poczucie dezorientacji.
4. Prymitywizm i wpływy ludowe: Strawiński czerpał inspirację z muzyki ludowej, zwłaszcza z melodii, rytmów i instrumentów rosyjskich i wschodnioeuropejskich. Wpływ ten jest widoczny w takich dziełach jak „Ognisty ptak” (1910), „Pietruszka” (1911) i „Święto wiosny”.
5. Transformacja muzyki baletowej: Strawiński intensywnie współpracował z impresario Siergiejem Diagilewem i jego Baletami Rosyjskimi. Jego partytury baletowe zrewolucjonizowały ten gatunek, włączając złożone elementy rytmiczne i harmoniczne, niekonwencjonalne struktury muzyczne oraz fuzję wpływów klasycznych i ludowych.
6. Okres neoklasyczny: W latach dwudziestych Strawiński wszedł w okres neoklasycyzmu, inspirowany muzyką XVIII wieku, zwłaszcza J.S. Kawaler. Na tym etapie złożył hołd klasycznym formom i technikom, włączając elementy modernistyczne.
7. Serializm i nie tylko: W swoich późniejszych dziełach Strawiński eksperymentował z serializmem, metodą kompozycyjną polegającą na organizowaniu i manipulowaniu serią tonów. Nie trzymał się jednak ściśle żadnej techniki i przez całą swoją karierę kontynuował zgłębianie różnych idiomów muzycznych.
8. Różnorodne wpływy: Muzyka Strawińskiego odzwierciedla szeroką gamę wpływów, od rosyjskiego folkloru po jazz i amerykańską muzykę popularną. Eklektyzm i chęć włączania różnorodnych elementów do swoich kompozycji przyczyniły się do powstania jego niepowtarzalnego stylu muzycznego.
Przełomowe kompozycje Strawińskiego rzuciły wyzwanie tradycyjnym normom muzycznym i poszerzyły granice ekspresji muzyki klasycznej. Jego wpływ nadal inspiruje kompozytorów i muzyków, pozostawiając trwałe dziedzictwo w zakresie rozwoju muzyki XX wieku.