Czynniki społeczne, które są ofiarą Waltera Lee:
1. Dyskryminacja rasowa :Walter Lee, Afroamerykanin, spotyka się z licznymi przejawami uprzedzeń rasowych w społeczeństwie Chicago lat pięćdziesiątych. Ze względu na panujące praktyki dyskryminacyjne ma trudności ze znalezieniem godnej pracy i możliwości rozwoju zawodowego.
2. Różnice gospodarcze :Walter i jego rodzina mieszkają w ciasnym mieszkaniu w dzielnicy o niskich dochodach, co odzwierciedla dysproporcje społeczno-ekonomiczne, z jakimi borykają się społeczności afroamerykańskie. Ubóstwo i ograniczenia finansowe ograniczają możliwości Waltera i wzmacniają jego frustrację związaną z niemożnością utrzymania rodziny.
3. Brak możliwości :Walter jest ambitny i pragnie poprawić sytuację swojej rodziny, ale jego możliwości są ograniczone ze względu na rasę i klasę społeczną. Jest sfrustrowany brakiem dostępnego wsparcia i zasobów, co utrudnia mu osiągnięcie celów.
Osobiste wybory Waltera Lee, które przyczyniają się do jego wiktymizacji:
1. Impulsywność i brak planowania :Walter podejmuje często decyzje pod wpływem impulsu, co prowadzi go do podejmowania ryzykownych i nierozważnych wyborów. Jego dążenie do inwestycji w sklep monopolowy bez dokładnego rozważenia ryzyka przyczynia się do jego trudności finansowych.
2. Brak poszukiwania wskazówek :Pomimo wsparcia i mądrości oferowanej przez rodzinę Walter nie zawsze słucha tych, którym leży na sercu jego dobro, ani nie szuka wskazówek. Prowadzi to do podejmowania decyzji w oparciu o emocje i pragnienia, a nie o zdrowy rozsądek.
3. Konflikt z wartościami rodzinnymi :Dążenie Waltera do materialnego sukcesu i indywidualnego spełnienia koliduje ze zbiorowym celem rodziny, jakim jest zakup domu. Jego niezdolność do kompromisu i wzięcia pod uwagę dobra swoich bliskich jeszcze bardziej komplikuje jego sytuację.
Choć niewątpliwie napotyka bariery społeczne, osobiste wybory i niedociągnięcia Waltera Lee również pogłębiają jego wiktymizację. Jest produktem zarówno systemowych wyzwań, jakie napotyka, jak i własnego błędnego procesu decyzyjnego, co czyni jego postać zniuansowaną reprezentacją złożoności, z jaką borykają się marginalizowane jednostki.