Peter Singer jest filozofem i etykiem, który twierdzi, że jedyną moralnie istotną cechą jest zdolność do cierpienia. Oznacza to, że wszystkie istoty zdolne do odczuwania bólu lub przyjemności, niezależnie od gatunku, powinny być uważane za „osoby” i posiadać pozycję moralną. Koncepcja Singera na temat osobowości opiera się na założeniu, że zdolność do cierpienia jest najważniejszą cechą determinującą status moralny. Twierdzi, że powinniśmy w równym stopniu uwzględniać interesy wszystkich istot, które mogą cierpieć, niezależnie od ich innych cech.
Peter Singer twierdzi, że osobowość to nie tylko kwestia bycia istotą ludzką. Twierdzi, że istnieją inne istoty, takie jak niektóre zwierzęta, które również są zdolne do cierpienia i dlatego należy je uważać za osoby. Singer argumentuje również, że niektóre istoty ludzkie, takie jak płody i osoby ze znacznym stopniem niepełnosprawności, mogą nie być osobami, ponieważ nie są zdolne do cierpienia.
Koncepcja Singera dotycząca osobowości wywarła wpływ na dziedzinę etyki i doprowadziła do wielu debat na temat statusu moralnego zwierząt i innych istot. Niektórzy uważają, że pogląd Singera jest zbyt wąski i że przy określaniu statusu moralnego należy brać pod uwagę inne ważne cechy, takie jak inteligencja czy samoświadomość. Inni uważają, że spojrzenie Singera jest zbyt szerokie i obejmuje istoty, które nie są w stanie w znaczący sposób doświadczyć cierpienia. Pomimo debaty koncepcja osobowości Singera pomogła ukształtować sposób, w jaki myślimy o statusie moralnym zwierząt i innych istot.