Jak Szekspir udowadnia w swoim sonecie, że nie jest głupcem czasów?

Szekspir niczego nie udowadnia w Sonecie 116. Sonety na ogół dokonują obserwacji, ale nie próbują jej „udowodnić”. Raczej argumentuje i przekonuje adresata sonetu o trwałej i niezmiennej naturze miłości, używając różnych środków na poparcie swojej tezy. Niektóre stosowane środki literackie i poetyckie mogą obejmować obrazy, takie jak metafory i porównania, użycie schematów rymów, aluzje, paradoks, kalambury, enjambment, cezura, asonans, aliteracja, anafora, paralelizm, ironia i kontrast.