Prostota i zwięzłość: Podobnie jak haiku, „Noc styczniowa” to krótka i zwięzła historia, która ukazuje pojedynczy moment w czasie. Koncentruje się na przeżyciach człowieka, który budzi się pewnej zimnej styczniowej nocy i obserwuje otaczający go świat.
Odniesienie sezonowe: Haiku często zawiera odniesienie do pory roku, a akcja „Nocy Styczniowej” rozgrywa się w zimnym zimowym miesiącu styczniu. Już sam tytuł wywołuje poczucie chłodu i ponurości.
Zdjęcia natury: Haiku często zawiera obrazy natury, a „Styczniowa noc” nie jest wyjątkiem. Zimowa noc, padający śnieg i zamarznięta rzeka to elementy natury, które tworzą atmosferę opowieści.
Skoncentruj się na jednej chwili: Wiersze Haiku często oddają pojedynczy moment lub przeżycie, a „Styczniowa noc” robi to samo. Fabuła koncentruje się na myślach i uczuciach bohatera, gdy przeżywa on zimną styczniową noc.
Język sugestywny: Haiku zazwyczaj używa sugestywnego języka, aby stworzyć żywy obraz w umyśle czytelnika, a „Styczniowa noc” wykorzystuje podobne techniki. Zawarte w opowieści opisy śnieżnego krajobrazu i przenikliwego zimna szczególnie skutecznie tworzą atmosferę.
Chociaż „Noc styczniowa” nie jest haiku w ścisłym tego słowa znaczeniu, ma kilka cech wspólnych z tą tradycyjną japońską formą poezji. Prostota, zwięzłość, odniesienia do sezonów, obrazy natury, skupienie się na jednej chwili i sugestywny język składają się na jego liryczną i poetycką jakość.