1. Porównanie:„Jej oczy były niebieskie jak bezchmurne niebo”.
- Autor porównuje oczy bohatera do bezchmurnego nieba, tworząc wyraźny obraz wizualny.
2. Metafora:„Słowa przeszyły go jak ostry nóż”.
- Emocjonalny wpływ słów porównuje się metaforycznie do fizycznego skaleczenia, oddającego intensywność i odczuwany ból.
3. Personifikacja:„...wiatr jęczał i jęczał wśród drzew”.
- Wiatr, siła nieożywiona, otrzymuje ludzkie cechy jęków i jęków, nadając scenerii emocjonalny ton.
4. Hiperbola:„Byłam tak zawstydzona, że mogłabym wczołgać się pod kamień i zostać tam na zawsze”.
- Osoba mówiąca używa przesady (hiperboli), aby podkreślić intensywność zażenowania.
5. Wyobraźnia:„Pokój był wirem kolorów i ruchu, powietrze wypełnione było śmiechem i muzyką”.
- Autor wykorzystuje szczegóły zmysłowe, aby stworzyć żywy obraz żywej i tętniącej życiem atmosfery.
6. Symbolika:„Na medalionie, który nosił, widniało zdjęcie jego matki, stale przypominające o wspólnym szczęściu”.
- Medalion symbolizuje więź bohatera z matką, reprezentując wspomnienia, miłość i nostalgię.
7. Aliteracja:„Łagodne podmuchy wiatru z wdziękiem prowadziły szybowiec”.
- Powtarzanie dźwięku „g” w „łagodnych podmuchach” i „prowadzonym z wdziękiem” tworzy przyjemny efekt dźwiękowy, poprawiający nastrój i atmosferę.
8. Zapowiedź:„Kiedy weszli do niesamowitego lasu, dreszcz przebiegł im po plecach, przeczucie nieznanych niebezpieczeństw, które ich czekają”.
- Subtelne wskazówki i oznaki przyszłych wydarzeń (zapowiedź) wywołują u czytelników poczucie oczekiwania i napięcia.
9. Ironia:„Podawał się za eksperta w tej dziedzinie, a mimo to nie potrafił poprawnie odpowiedzieć na ani jedno pytanie”.
- Ironię stosuje się w celu wywołania humoru lub podkreślenia sprzecznej sytuacji, uwypuklenia rozbieżności pomiędzy pozorem a rzeczywistością.
To tylko kilka przykładów bogatego i różnorodnego języka figuratywnego użytego w „Nothing but the Truth”, z których każdy przyczynia się do ogólnej głębi, tekstury i emocjonalnego rezonansu narracji.