Biorąc to pod uwagę, w historii zdarzają się przypadki, gdy kobiety odegrały znaczącą rolę w inicjowaniu lub prowadzeniu konfliktów. Poniżej kilka przykładów:
1. Cesarzowa Wu Zetian (Chiny) :Rządziła Chinami od 690 do 705 roku n.e. i była jedyną kobietą noszącą tytuł cesarza. Podczas swojego panowania cesarzowa Wu prowadziła kampanie wojskowe mające na celu rozszerzenie terytorium Chin, w tym podboje sąsiednich regionów, takich jak Korea i części Azji Środkowej.
2. Królowa Elżbieta I (Anglia) :Królowa Anglii Elżbieta I panowała od 1558 do 1603 roku i była znana ze swojego asertywnego stylu przywództwa. Chociaż nie przewodziła bezpośrednio kampaniom wojskowym, za jej panowania doszło do kilku konfliktów, takich jak wojna anglo-hiszpańska, podczas której broniła interesów Anglii przed Hiszpanią i wspierała wyprawy morskie przeciwko flotom hiszpańskim.
3. Joanna d'Arc (Francja) Joanna d'Arc, znana również jako „Dziewica Orleańska”, była francuską chłopką, która prowadziła kampanie wojskowe podczas wojny stuletniej (1337-1453) między Anglią a Francją. Wierzyła, że otrzymała boskie przewodnictwo, które pomogło Francji pokonać Anglików, i odegrała kluczową rolę w kilku zwycięstwach, podnosząc morale Francji i inspirując siły lojalne wobec francuskiej monarchii.
4. Cesarzowa Katarzyna II (Rosja) Katarzyna II, znana również jako Katarzyna Wielka, rządziła Rosją od 1762 do 1796. Podczas swojego panowania zaangażowała się w kilka wojen mających na celu rozszerzenie terytorium Rosji, w tym wojny rosyjsko-tureckie i rozbiory Polski.
Należy zauważyć, że przypisywanie wojen wyłącznie kobietom jest nadmiernym uproszczeniem złożonych wydarzeń. Konflikty historyczne często wiążą się z kombinacją czynników politycznych, ekonomicznych, religijnych i innych, które wpływają na proces podejmowania decyzji i ich wyniki.