Rozważmy oskarżenia Hamleta stawiane Ofelii i wyjaśnijmy, dlaczego są one problematyczne:
1. „Słabość, masz na imię kobieta!”
Ten słynny cytat jest często interpretowany jako potępienie wrodzonej słabości kobiet. Należy jednak pamiętać, że Hamlet jest w stanie głębokiej rozpaczy i żalu. Projektuje swój ból na Ofelię, obwiniając ją za własne cierpienie i czyniąc z niej kozła ofiarnego. Linia ta odzwierciedla również patriarchalne normy społeczne z czasów Szekspira, które postrzegały kobiety jako słabsze i mniej racjonalne niż mężczyźni.
2. „Wątpię, czy gwiazdy są ogniem;/Wątpię, że słońce się porusza;/Wątpię, czy prawda jest kłamcą/Ale nigdy nie wątp, że kocham.”
Tutaj Hamlet oskarża Ofelię o zwątpienie w jego miłość do niej. Należy jednak pamiętać, że Ofelia jest ofiarą manipulacji i molestowania. Jej ojciec Poloniusz i brat Laertes poinstruowali ją, aby zerwała kontakt z Hamletem, co prawdopodobnie doprowadziło do jej zamętu i niepokoju.
3. „Zabierz cię do klasztoru.”
Nakaz ten często interpretuje się jako Hamleta namawiającego Ofelię do wstąpienia do klasztoru i wyrzeczenia się świata. Chociaż na pozór jest to prawdą, jest to również sugestia okrutna i mizoginistyczna. Zasadniczo mówi jej, żeby się ukryła, ponieważ stanowi zagrożenie dla niego i jego własnego zdrowia psychicznego.
Wniosek
Choć Hamlet zarzuca Ofelii pewne wykroczenia, istotne jest zrozumienie kontekstu jego oskarżeń. Są one zakorzenione w jego wewnętrznej walce, patriarchalnych uprzedzeniach tamtych czasów i manipulacji przez innych. Ofelia jest bardziej ofiarą okoliczności niż sprawczynią grzechu.