W całym wierszu Whitman używa różnych terminów i obrazów żeglarskich, aby zobrazować podróż narodu pod przywództwem Lincolna. Statek jest nękany sztormami i stawia czoła wyzwaniom, ale kapitan pozostaje nieugięty i bezpiecznie prowadzi go przez wzburzone wody. Załoga (reprezentująca naród) jest lojalna wobec kapitana i współpracuje, aby pokonać przeszkody.
Oto kilka konkretnych przykładów obrazów morskich użytych w wierszu:
- „O Kapitanie! Mój Kapitanie! nasza straszna podróż dobiegła końca” – Wiersz zaczyna się od słów, w których mówca zwraca się do Lincolna jako do kapitana, wskazując koniec ich podróży.
- „Statek jest zakotwiczony cały i zdrowy, jego podróż została zamknięta” – to zdanie wzmacnia ideę zakończenia podróży i bezpiecznego dotarcia statku do celu.
- „Z straszliwej podróży zwycięski statek wypływa z zdobytym celem” – Statek uosabia się jako zwycięzca, co podkreśla udane przywództwo Lincolna i triumf narodu.
– „Radujcie się, brzegi i bijcie, dzwony!” - Obrazy radosnych brzegów i bicia dzwonów sugerują radosną i uroczystą atmosferę po przybyciu statku.
- „Mój kapitan leży zmarznięty i martwy” – ten wiersz oznacza śmierć Lincolna, czyli odejście kapitana po zakończeniu podróży.
Używając tej rozbudowanej metafory podróży statku, Whitman skutecznie ukazuje podróż narodu pod przywództwem Lincolna i skutki jego śmierci. Wiersz oddaje poczucie straty, wdzięczności i podziwu dla Lincolna i stanowi potężny hołd dla jego roli w kształtowaniu historii narodu.