Wiersz rozpoczyna się od opisania przez kobietę plaży jako „miejsca schronienia”, miejsca, w którym można uciec od stresów dnia codziennego. Opisuje piasek jako „ciepły i miękki”, a fale jako „kołysankę”. W takim otoczeniu kobieta czuje się spokojna i zrelaksowana.
W drugiej zwrotce kobieta opisuje widok z plaży. Widzi „horyzont rozciągający się w nieskończoność” i „słońce zachodzące nad wodą”. Kobieta odczuwa zachwyt i zachwyt nad pięknem świata przyrody. Potrafi docenić piękno plaży i zachodu słońca bez rozpraszaczy codziennego życia.
W trzeciej i ostatniej zwrotce kobieta zastanawia się nad mocą natury, która leczy i odmładza. Twierdzi, że „przybyła tu, aby się odnowić” i „wyjeżdża z poczuciem spokoju”. Kobieta mogła odpocząć i zregenerować siły w naturalnym otoczeniu plaży. Wraca do codziennego życia z odnowionym poczuciem energii i dobrego samopoczucia.
„Wakacje” to wiersz o uzdrawiającej i odmładzającej mocy natury oraz o tym, jak ważne jest znalezienie czasu dla siebie. Wiersz przypomina o docenianiu piękna otaczającego nas świata i o tym, jak ważne jest robienie sobie przerw od codziennych zajęć.