Czarownice pojawiają się w przedstawieniu jako trzy tajemnicze i nadprzyrodzone postacie, które za pomocą swoich mocy wpływają na bieg wydarzeń. Robią serię proroctw Makbetowi, które wystawiają go na ścieżkę zagłady. Wprowadzając do sztuki te nadprzyrodzone elementy, Szekspir jest w stanie wywołać u widzów poczucie niepewności i niepokoju, którzy zastanawiają się, jakie są prawdziwe motywy czarownic i jaki ostatecznie wpłyną one na postacie.
Proroctwa czarownic są katalizatorem ambitnego dążenia Makbeta do władzy. Pragnienie zostania królem prowadzi go do popełnienia serii morderstw, które ostatecznie go pożerają i prowadzą do upadku. Wykorzystując czarownice jako sposób na zgłębienie tragicznej trajektorii Makbeta, Szekspir jest w stanie pokazać niszczycielską siłę ambicji i niebezpieczeństwa poddania się pokusie.