Dlaczego wędrowni minstrele posługiwali się strukturą balladową?

Minstrele byli w średniowieczu koczowniczymi poetami i muzykami. W Europie znani byli także jako trubadurzy i trouvères. Ballady były formą poezji często śpiewaną lub recytowaną przez minstreli. Zazwyczaj opowiadali historię w prosty i bezpośredni sposób i często byli przekazywani ustnie z pokolenia na pokolenie.

Istnieje wiele powodów, dla których minstrele używali struktury balladowej. Po pierwsze, ballady były łatwe do nauczenia się i zapamiętania. Zwykle pisano je w prostym metrum i często zawierały powtarzający się refren, do którego można było śpiewać. Po drugie, ballady były dobrym sposobem na przekazanie historii lub przesłania dużej publiczności. Można je wystawiać w miejscach publicznych, takich jak rynki czy targi, i mogą być łatwo zrozumiałe dla osób w każdym wieku i o każdym pochodzeniu. Po trzecie, ballady były dla minstreli sposobem na zarobienie pieniędzy. Mogli występować dla zamożnych mecenasów lub zbierać datki od publiczności.

Struktura ballad była dla minstreli wszechstronnym i skutecznym sposobem dzielenia się swoją sztuką ze światem. Była to prosta, ale potężna forma poezji, którą mogli cieszyć się ludzie w każdym wieku i o każdym pochodzeniu.