Oto wyjaśnienie wiersza:
Zwrotka 1: Wiersz zaczyna się od mówiącego, który wyraża swoją miłość do podróży, ponieważ pozwalają im one poznawać nowe kultury, krajobrazy i sposoby życia. Wyrażają chęć dalszego podróżowania, nawet gdy się zestarzeją i osłabną, oraz dalszego uczenia się i rozwoju poprzez swoje doświadczenia.
Zwrotka 2: Prelegentka szczegółowo opisuje przyjemności podróżowania, takie jak patrzenie na świat „oczami dziecka”, poczucie przygody i odnajdywanie piękna w nieoczekiwanych miejscach. Podkreślają, że nawet trudności napotykane w podróży mogą być przyjemne i wzbogacające.
Zwrotka 3: Ta zwrotka zachęca czytelników, aby potraktowali podróże i eksplorację jako sposób na rozwój osobisty. Prelegent zachęca czytelników do wyjścia poza swoją strefę komfortu i poznania świata, argumentując, że lepiej jest prowadzić życie pełne przygód i niepewności, niż pozostać w stagnacji i bezpieczeństwie.
Zwrotka 4: Mówca uznaje realność śmierci i przemijalność życia. Zastanawiają się, jak mało czasu mają na ziemi i wyrażają chęć jak najlepszego wykorzystania pozostałych dni. Głośnik postanawia kontynuować podróżowanie i poznawanie świata, nawet jeśli oznacza to narażenie się na niebezpieczeństwa i trudności.
Zwrotka 5: Wiersz kończy się, gdy mówca wyraża determinację, aby żyć pełnią życia i doświadczyć wszystkiego, co świat ma do zaoferowania. Twierdzą, że pomimo nieuchronności śmierci, będą dążyć do tego, aby dzięki podróżom i eksploracji swoje życie nabrało sensu i niezwykłego charakteru.
Podsumowując, „Podróże” Roberta Louisa Stevensona celebrują radość podróżowania i poznawania świata, jednocześnie zastanawiając się nad przemijaniem życia i znaczeniem maksymalnego wykorzystania czasu. Wiersz zachęca czytelników do podejmowania przygód, zdobywania nowych doświadczeń i życia z pasją i celem.