W tekstach wykorzystano wiele poetyckich i złożonych słów i obrazów, co pozwoliło słuchaczom znaleźć w nich liczne interpretacje. Niektórzy uważają, że piosenka ma podtekst religijny, ponieważ mówi o młodym mężczyźnie zagubionym w świecie, który wydaje się chaotyczny i pełen hipokryzji. Teksty wspominają o czasie „zamieszania” i „rozczarowania”, co niektórzy interpretują jako odniesienie do duchowego kryzysu lub podróży. Wiersz „Gdzie poszedłeś, Joe DiMaggio?” był również interpretowany jako metafora utraty wiary religijnej lub niewinności w obliczu wyzwań i pokus współczesnego społeczeństwa.
Z drugiej strony, inni postrzegają tę piosenkę jako swego rodzaju kpiący lub cyniczny pogląd na religię, w której wersety odnoszą się do pani Robinson jako „klejnotu”, który „tak łatwo zadowolić” i „ona nazywa mnie kochanie”, co sugeruje, że zabawny lub nieszczery związek. Odniesienie do „pee-ka-boo” dodaje temu psotnemu tonowi.
Ostatecznie znaczenie pani Robinson i interpretacja jej aspektów religijnych są subiektywne i mogą różnić się w zależności od osoby. Dwuznaczny i symboliczny tekst utworu pozwala każdemu słuchaczowi odnaleźć w nim swoje znaczenie.