* Aluzja do Biblii: W spektaklu zakonnik nawiązuje do biblijnej historii Adama i Ewy, porównując miłość Romea i Julii do zakazanego owocu, który Adam i Ewa zjedli w ogrodzie Eden.
* Kupid: Mercutio nawiązuje do rzymskiego boga miłości, Kupidyna, kiedy mówi Romeo, że jest „podżegaczem miłości, bogiem miłości, Kupidynem” (Akt 1, scena 4).
* Aluzja do pięciu zmysłów: Opis Julii dokonany przez Romea w Akcie 2, Scena 2 jest pełen odniesień do pięciu zmysłów. Mówi, że jej uroda jest „niezrównana”, a jej głos to „najsłodsza muzyka”.
* Aluzja do wojny trojańskiej: Romeo porównuje się do Paryża, księcia trojańskiego, który uprowadził Helenę Trojańską, gdy mówi, że „ukradnie” jej rodzinie Julię (Akt 2, Scena 2).
* Aluzja do Księgi Apokalipsy. W Akcie 5, Scenie 3, Romeo nawiązuje do Apokalipsy, gdy mówi, że grób Julii to „biesiada pełna światła”. Jest to aluzja do opisu nieba z Apokalipsy, o którym mówi się, że jest „miejscem, gdzie nie ma nocy” (Ap 21,25).