Oto kilka przykładów obrazów natury w wierszu:
1. „Morze zmienia swój kolor…”
2. „Fale biją, uderzają bez końca o brzeg…”
3. „Mewy latają, latają…”
4. „Niebo jest niebieskie, chmury są białe…”
5. „Słońce świeci, wiatr wieje…”
Poprzez te porównania wiersz stwarza poczucie połączenia między wewnętrznym światem mówiącego a światem przyrody. Morze staje się odbiciem emocji mówiącego, odzwierciedlając przypływy i odpływy jego uczuć i myśli. Wiersz sugeruje, że świat przyrody może zapewnić ukojenie i komfort w czasach zawirowań emocjonalnych, oferując poczucie perspektywy i przypominając mówiącemu o szerszych cyklach życia.
Ogólnie rzecz biorąc, mocny wzór obrazów natury, w szczególności wykorzystanie morza jako symbolu, tworzy bogate i sugestywne doświadczenie poetyckie, które bada tematy zmian, emocji i relacji między jednostką a światem przyrody.