Jaki jest ton wiersza „Elegia o żółwiach olbrzymich” Margaret Atwood?

W „Elegii dla gigantycznych żółwi” ton Margaret Atwood przywołuje przede wszystkim przejmującą melancholię. Wiersz przekazuje wszechobecną ponurość, która odzwierciedla tematy przemijania, wrażliwości ekologicznej i poczucia zbiorowej żałoby po wymarłych i zagrożonych gatunkach. Atwood tworzy ten ton poprzez przemyślaną dykcję, obrazy i aluzje do kruchego stanu natury i nieuchronności straty. Jej język emanuje smutkiem, smutkiem i głębokim żalem z powodu upadku i potencjalnego wyginięcia starożytnych stworzeń, takich jak gigantyczne żółwie.