W wierszu mówca nawołuje słuchacza, aby przestał wzdychać i tęsknić za kimś, kto się nim nie interesuje. Twierdzi, że nie ma sensu marnować energii na kogoś, kto nie odwzajemnia Twoich uczuć i że lepiej iść dalej i znaleźć kogoś, kto Cię pokocha.
Wiersz podkreśla radości i korzyści płynące z bycia w pełnym miłości i satysfakcjonującym związku, w przeciwieństwie do bólu i frustracji nieodwzajemnionej miłości. Mówca zachęca słuchacza, aby zamiast skupiać się na kimś, kto tego nie robi, szukał kogoś, kto go doceni i będzie cenił.
Ogólnie rzecz biorąc, wiersz niesie przesłanie, że ważne jest, aby cenić siebie i nie tracić czasu na tych, którzy cię nie cenią. Jest to beztroska i pełna humoru opowieść o złożoności i rozczarowaniach związanych z miłością, która służy jako przypomnienie, aby skupić się na znalezieniu szczęścia i zadowolenia w sobie oraz w związkach, które przynoszą wzajemne spełnienie.