Autor: Roberta Frosta
Formularz: Sonet
Schemat rymów: ABBA ABBA CDCDCD
Struktura: Wiersz podzielony jest na dwie części, z których każda składa się z dwóch zwrotek. Pierwsza część opisuje samotność rolnika, druga część bada jego związek ze światem przyrody.
Język: Wiersz napisany jest prostym, bezpośrednim językiem, ale Frost używa szeregu starannie dobranych słów i obrazów, aby stworzyć żywy i zapadający w pamięć portret rolnika i jego życia.
Zdjęcia: Wiersz jest pełen bogatych obrazów, które pomagają stworzyć poczucie izolacji i samotności rolnika. Na przykład „mrok wczesnego poranka” i „samotna droga” sugerują poczucie opuszczenia i opuszczenia, podczas gdy „ośnieżone pola” i „puste stodoły” wywołują poczucie surowości i sterylności. Natomiast druga część wiersza zawiera szereg obrazów naturalnego piękna, takich jak „śpiew ptaków” i „kwitnące kwiaty”, które sugerują poczucie nadziei i odnowy.
Ton: Ton wiersza jest ponury i refleksyjny, z nutą nostalgii i żalu. Wydaje się, że mówiący spogląda wstecz na życie rolnika z mieszaniną podziwu i litości.
Temat: Wiersz porusza temat samotności i tego, jak może ona być zarówno ciężarem, jak i źródłem siły. Rolnik to postać samotna, odcięta od świata pracą i okolicznościami, ale to także człowiek dumny i niezależny, odnajdujący ukojenie w świecie przyrody. Wiersz sugeruje, że nawet w najtrudniejszych okolicznościach zawsze można znaleźć nadzieję i odnowę.
Wniosek: „Samotny rolnik” to mocny i poruszający wiersz, który bada złożone emocje samotności, niezależności i nadziei. Połączenie prostego języka, żywych obrazów i starannej konstrukcji Frosta tworzy zapadające w pamięć i skłaniające do myślenia dzieło sztuki.