* Aby zbadać naturę losu i wolnej woli: Diderot był orędownikiem wolnej woli i racjonalizmu, ale *Jacques Fatalista* zmaga się z kwestią determinizmu. Opowieść skupiająca się na pozornie ustalonych z góry wydarzeniach i niezdolności bohaterów do ucieczki przed losem rodzi trudne pytania dotyczące ludzkiej sprawczości.
* Aby poeksperymentować z formą narracji: Diderot był innowatorem literackim, który rzucił wyzwanie tradycyjnym strukturom narracyjnym. *Jacques the Fatalist* to zabawna i fragmentaryczna powieść, w której przeskakujesz między różnymi historiami, zmieniasz perspektywy i wykorzystujesz niekonwencjonalne techniki. Była to świadoma próba wyrwania się z tradycyjnych norm literackich.
* Krytyka norm społecznych: Powieść satyruje na konwencje społeczne i hipokryzję poprzez dowcipne przekomarzania się i cyniczne obserwacje swoich bohaterów. Diderot wykorzystuje tę historię do naśmiewania się z arystokracji, wojska i innych instytucji swoich czasów.
* Aby zaprezentować swoje idee filozoficzne: Twórczość Diderota jest głęboko przesiąknięta jego filozoficznymi poglądami na temat materializmu, ateizmu i znaczenia rozumu. *Jacques the Fatalist* wplata te idee w narrację, subtelnie rzucając wyzwanie tradycyjnym przekonaniom religijnym i metafizycznym.
* Dla czystej rozrywki: Choć powieść jest dziełem filozoficznym, jest jednocześnie niezwykle zabawna. Dialogi są dowcipne, postacie zapadają w pamięć, a historia jest pełna zwrotów akcji. Diderotowi prawdopodobnie podobało się wyzwanie stworzenia dzieła, które mogłoby być zarówno stymulujące intelektualnie, jak i angażujące czytelników.
Podsumowując, *Jacques the Fatalist* jest wytworem wieloaspektowej intelektualnej ciekawości Diderota i chęci eksperymentowania zarówno z formą, jak i treścią. Wykorzystał tę powieść do zgłębiania złożonych kwestii filozoficznych, krytyki społeczeństwa i zabawiania publiczności w sposób zarówno zabawny, jak i prowokacyjny.