Na początku gry:
* obojętność i unikanie: Hamlet jest początkowo przyciągany do Ofelii, nawet dzieląc z nią delikatną scenę w Akcie II. Jednak jego uczucia są przyćmione przez jego żal i przytłaczające poczucie zdrady po śmierci ojca i pośpiesznego ponownego małżeństwa matki. Zaczyna dystansować się od Ophelii, nawet prowadząc ją do przekonania, że oszalał.
* oszustwo i manipulacja: W słynnej scenie Hamlet udaje szaleństwo i konfrontuje się z Ofelią z falą mylących i niepokojących wypowiedzi. Kpisz z jej cnoty, kwestionując jej lojalność wobec jej ojca i kwestionując własne zdrowie psychiczne. Jego działania mają wyraźnie zranić Ophelia i odciągnąć ją, ale nie jest jasne, czy jest w pełni świadomy konsekwencji jego zachowania.
Później w grze:
* eskalacja okrucieństwa: Zachowanie Hamleta wobec Ofelii staje się coraz bardziej surowe i okrutne. Podczas ich spotkania na scenie klapskiej jest brutalnie szczery, mówiąc jej, że nigdy jej nie kocha. Kpi także o jej pobożności i oskarża ją o bycie „liberalnym” i „rozwiązłym”, sugerując, że rzutuje na nią swój własny gniew i frustracja.
* niezamierzona szkoda: Podczas gdy intencje Hamleta są niejasne, jego działania mają niszczycielski wpływ na stan psychiczny Ophelii. Zchodzi w szaleństwo, a jej zdrowie psychiczne rozbija się pod ciężarem odrzucenia Hamleta, śmierci jej ojca i piętna społecznego, z którym się zmierza.
* tragiczne konsekwencje: Śmierć Ophelii przez utonięcie jest bezpośrednią konsekwencją ostrego traktowania Hamleta i manipulacji, którą jej zadał. Chociaż nie zamierzał jej zabić, jego działania niewątpliwie przyczyniły się do jej tragicznej śmierci.
Analiza zachowania Hamleta:
Leczenie Ofelii przez Hamleta jest często analizowane za pomocą różnych soczewek:
* jego własny konflikt wewnętrzny: Hamlet zmaga się z żalem, zdradą i poczuciem przytłaczającej odpowiedzialności. Jego niestabilne zachowanie wobec Ofelii można postrzegać jako zewnętrzny projekcję jego wewnętrznego zamieszania i zamieszania.
* Postawy mizoginiczne: Niektórzy krytycy twierdzą, że traktowanie Ofelii przez Hamleta odzwierciedla mizoginiczne postawy powszechne w czasach Szekspira, przedstawiając kobiety jako kruche i łatwo manipulowane.
* Niezamierzone okrucieństwo: Chociaż Hamlet może nie zamierzał doprowadzić Ofelii na śmierć, jego bezduszne i manipulacyjne zachowanie wyraźnie przyczyniły się do jej tragicznego losu.
Ostatecznie traktowanie Ofelii przez Hamleta jest złożonym i niepokojącym aspektem sztuki. Chociaż jest on przedstawiany jako ofiara własnych okoliczności, jego działania wobec Ofelii są niezaprzeczalne, a ich konsekwencje są tragiczne.