1. Ekspresja artystyczna :Sonety były popularne w elżbietańskiej Anglii i Szekspir prawdopodobnie postrzegał je jako formę ekspresji artystycznej. Używał sonetów do zgłębiania różnych tematów, w tym miłości, przyjaźni, śmiertelności i natury czasu.
2. Patronat i poświęcenie :Wiele sonetów poświęconych jest młodemu człowiekowi, często określanemu mianem „Młodzieży Pięknej” lub „Pana W.H.” Niektórzy uczeni uważają, że Szekspir napisał sonety, aby zyskać patronat lub przychylność tej osoby. Dedykacje dla patronów były w tamtych czasach powszechną praktyką.
3. Przyjaźń i miłość :Sonety wyrażają głębokie emocje, miłość i podziw dla osoby, do której są adresowane. Chociaż dokładna natura relacji między Szekspirem a „Piękną Młodzieżą” jest niejasna, niektórzy uczeni sugerują, że była to romantyczna przyjaźń.
4. Autorefleksja i tożsamość :Szekspir wykorzystał sonety do zgłębienia własnych myśli i uczuć na temat miłości, śmiertelności i upływu czasu. Dają wgląd w jego osobiste doświadczenia i refleksje na temat życia.
5. Konwencje literackie :Sama forma sonetu miała pewne konwencje literackie, takie jak określone schematy i struktury rymów. Szekspir eksperymentował z tymi konwencjami i w swoich sonetach przesuwał ich granice.
Należy zauważyć, że dokładny cel sonetów Szekspira może nie być w pełni znany i pozostaje przedmiotem interpretacji i dyskusji naukowych.