1. Rola Abigail w tańcu:
Podczas badania Abigail przyznaje, że rzeczywiście tańczyła w lesie z innymi dziewczynami. Przyznaje, że przewodziła grupie w tańcu, co sugeruje poziom wpływu, jaki miała na rówieśników.
2.Interakcja z Titubą:
Abigail opisuje swoje interakcje z Titubą, niewolnicą wielebnego Parrisa. Twierdzi, że to Tituba nauczyła ją i inne dziewczyny czarów i przywoływania duchów. Abigail wspomina, że Tituba warzył dziwne mikstury i odprawiał z nimi rytuały.
3. Spotkanie z diabłem:
Abigail twierdzi, że podczas tańca ona i inne dziewczyny spotkały diabła w lesie. Żywo opisuje wygląd Diabła jako „czarnego mężczyznę z czerwonym ogonem” i twierdzi, że z nimi rozmawiał. To odkrycie wprowadza ideę obecności demonów i złości czających się w lesie.
4. Czarująca Betty Parris:
Abigail przyznaje, że czuła zazdrość wobec Betty Parris, córki wielebnego Parrisa. Wyznaje, że chciała skrzywdzić Betty i obwinia Titubę za nauczenie jej sztuki czarów. Abigail sugeruje, że użyła czarów, aby dotknąć Betty, co doprowadziło do ataków i tajemniczych dolegliwości, które ogarnęły miasto.
5. Fałszywe oskarżenia:
Chociaż Abigail utrzymuje, że rzeczywiście była świadkiem czarów i spotkań z Diabłem, niektóre z jej późniejszych wypowiedzi budzą wątpliwości co do prawdziwości jej twierdzeń. Zaczyna oskarżać niewinne osoby o czary, pozornie w celu odwrócenia uwagi od własnego zaangażowania i zdobycia władzy nad innymi.
6. Manipulacja i histeria:
W miarę kontynuowania przesłuchania staje się oczywiste, że Abigail jest biegła w manipulowaniu i kontrolowaniu narracji. Wykorzystuje strachy i przesądy społeczności, podsycając histerię i wytykając palcami, które ogarniają Salem.
Ogólnie rzecz biorąc, przesłuchanie Abigail rzuca światło na wydarzenia w lesie, ujawniając jej zaangażowanie w taniec, jej związek z Titubą i jej osobiste motywacje. Jednak jej zeznania podają również w wątpliwość wiarygodność jej relacji, podkreślając złożoną interakcję władzy, strachu i manipulacji, która charakteryzuje procesy czarownic w Salem.