W sztuce brat Laurenty radzi parze, aby poczekała i zachowała cierpliwość, pozwalając, aby spór między rodzinami ostygł, zanim ujawni światu małżeństwo. Sugeruje, aby w tajemnicy cieszyli się swoją miłością, pracując za kulisami nad pojednaniem Monteków i Kapuletów. Takie postępowanie wymaga cierpliwości i powściągliwości, co wydaje się trudne dla porywczych i namiętnych młodych kochanków.
Decyzja Romea i Julii o zlekceważeniu rady Brata ma tragiczne konsekwencje. Ich pochopne działania prowadzą do szeregu wydarzeń od nich niezależnych, których kulminacją jest tragiczna śmierć. Należy wziąć pod uwagę, że akcja spektaklu rozgrywa się w kontekście konwencji społecznych, honoru i lojalności rodzinnej. Ich lekceważenie tych obowiązków podkreśla eksplorację w sztuce indywidualnych pragnień w porównaniu z oczekiwaniami społecznymi.
Krytycy twierdzą, że niepowodzenie kochanków w zwierzeniu się o. Wawrzyńcowi z planu sfingowania śmierci Julii przyczynia się do tragicznego wyniku. Gdyby ściślej postępowali zgodnie z jego radami, być może uniknęliby nieporozumień i rozpaczy, które doprowadziłyby do przedwczesnego końca.
Ostatecznie to, czy Romeo i Julia powinni byli pójść za radą brata Laurentego, pozostaje kwestią interpretacji i debaty. Ich wybory i działania są integralną częścią tematyki spektaklu oraz eksploracji ludzkiej natury, losu i konsekwencji namiętnej miłości w obliczu przeciwności losu.