Wiersz zaczyna się od tego, że Dante zagubił się w ciemnym lesie, zboczył z „prawdziwej drogi”. Spotyka Virgila, który mówi mu, że został wysłany przez Beatrice, kobietę, którą kocha Dante, aby poprowadziła go przez zaświaty.
Wergiliusz i Dante przemierzają dziewięć kręgów piekła, z których każdy jest zamieszkany przez innego rodzaju grzeszników. Okręgi ułożone są według powagi grzechów, przy czym najgorsze grzechy są karane w najgłębszym kręgu.
Grzesznicy w piekle są karani na różne sposoby, a każda kara jest odpowiednia do ich zbrodni. Na przykład pożądliwych rozwiewa gwałtowny wiatr, żarłoków zmusza się do jedzenia nieczystości, a heretyków pali się na stosie.
Dante i Wergiliusz w końcu docierają na dno piekła, gdzie spotykają samego Szatana. Szatan jest uwięziony w zamarzniętym jeziorze, a jego trzy głowy wgryzają się w ciała trzech zdrajców.
Następnie Dante i Wergiliusz wychodzą z piekła i udają się do czyśćca, gdzie dusze zostają oczyszczone z grzechów, aby wejść do nieba.
Piekło Dantego to pełen mocy i poruszający wiersz, chwalony za swoje piękno, spostrzeżenia moralne i żywe obrazy. Została przetłumaczona na wiele języków i zaadaptowana do wielu dzieł sztuki, muzyki i filmu.