Wymawianie własnego imienia:
Chociaż powszechnie przyjmuje się, że nazwisko Szekspira wymawia się jako „SHAKES-peare”, istnieją dowody sugerujące, że mógł on wymawiać je inaczej. Niektóre współczesne zapisy nazywają go „SHACK-sper” i „SHACK-spear”.
Moneta słowna:
Szekspir był znany ze swojego bogatego słownictwa i tworzenia nowych słów i wyrażeń. Wprowadził do języka angielskiego ponad 1700 słów, z których wiele jest w użyciu do dziś. Niektóre przykłady to „uzależnienie”, „sypialnia” i „moda”.
Niejednoznaczna składnia:
Styl pisania Szekspira często zawierał niejednoznaczne struktury gramatyczne i zdaniowe. Ta złożoność może prowadzić do wielu interpretacji tekstu i była przedmiotem analiz naukowych i debat.
Role przebierania się:
W czasach Szekspira kobietom nie wolno było występować na scenie, więc aktorzy płci męskiej przyjmowali role kobiece. W sztukach Szekspira występuje wiele silnych postaci kobiecych i uważa się, że jego osobiste doświadczenia z odgrywaniem tych ról mogły mieć wpływ na sposób, w jaki przedstawiał kobiety.
Sonet 136:
Sonnet 136 Szekspira stanowi znaczące odejście od konwencjonalnych tematów romantycznych, które można znaleźć w innych jego sonetach. W sonecie tym otwarcie porusza kwestię starzenia się i rozkładu osoby, do której pisze, wyrażając uczucia sprzeczne z typową idealizacją miłości.