1. Czas i ustawienie :Swetoniusz opisuje pogrzeb rzymskiego cesarza Augusta, który miał miejsce w roku 14 n.e. Jego relacja jest osadzona w kontekście historycznym starożytnego Rzymu. Natomiast opis Wilhelma skupia się na pogrzebie Wilhelma Zdobywcy w 1087 roku, przedstawiając średniowieczne zwyczaje chrześcijańskie Normandii i Anglii.
2. Skala i wielkość :Swetoniusz podkreśla wielkość i powagę pogrzebu Augusta, zwracając szczególną uwagę na udział w procesji wojska rzymskiego i prominentnych obywateli. Szczątki Augusta przewieziono na Polu Marsowym, gdzie poddano go kremacji, a prochy złożono w mauzoleum. Pogrzeb Williama, choć znaczący, wydaje się być opisywany w mniejszej skali.
3. Ceremonie religijne :Swetoniusz wspomina o obrzędach religijnych związanych z pogrzebem Augusta, takich jak składanie ofiar i modlitw. Relacja Williama podkreśla chrześcijańskie rytuały, w tym śpiewanie psalmów, namaszczenie ciała oraz umieszczanie w trumnie królewskiego miecza i królewskich szat.
4. Zaangażowanie żałobników :Swetoniusz opisuje reakcję emocjonalną rodziny, przyjaciół i ogółu społeczeństwa Augusta podczas pogrzebu. Kobiety wysokiej rangi, w tym jego córka i wnuczka, otwarcie okazywały swój smutek. Relacja Williama sugeruje bardziej opanowany proces żałoby, podkreślając rolę duchowieństwa i szlachty w postępowaniu.
5. Miejsce pochówku i pomnik :Według Swetoniusza mauzoleum Augusta stało się godnym uwagi zabytkiem Rzymu, gdzie został pochowany. Przedstawienie Wilhelma podkreśla budowę dwóch wspaniałych grobowców, jednego w Caen, a drugiego w Rouen, aby uczcić pamięć zmarłego króla.
Ogólnie rzecz biorąc, Swetoniusz przedstawia szczegółowy opis pogrzebu Augusta, który odzwierciedla polityczne i kulturowe aspekty starożytnego Rzymu. Opis Williama ukazuje praktyki religijne i ceremonialne panujące w okresie średniowiecza, oferując wgląd w zwyczaje normańskiej i angielskiej szlachty.