1. Strach przed niekontrolowanym postępem naukowym:
Przedstawienie przez Shelley obsesyjnego dążeniu Victora Frankensteina do stworzenia życia jest przykładem strachu, jaki społeczeństwo żywiło wobec postępu naukowego. Ilustrując przerażające konsekwencje nieuregulowanych zajęć naukowych, przestrzega przed pychą ludzi, którzy wierzą, że mogą bawić się w Boga.
2. Dylematy etyczne:
Shelley podnosi kwestie etyczne związane z eksperymentami naukowymi. Bada cienką granicę między postępem naukowym a granicami moralnymi. Stworzenie stworzenia i późniejsze porzucenie przez Victora rodzą pytania o odpowiedzialność naukowców za swoje dzieła i potencjalne szkody, jakie mogą wyniknąć z nieetycznych wyborów.
3. Niebezpieczeństwa związane z wiedzą i ciekawością:
Shelley sugeruje, że pogoń za wiedzą i ciekawością może mieć niebezpieczne konsekwencje. Nienasycona ciekawość Victora Frankensteina prowadzi go do poszukiwania zakazanej wiedzy, co skutkuje powstaniem stworzenia i tragicznymi wydarzeniami, które po nim następuje.
4. Izolacja i odrzucenie:
Istota w powieści reprezentuje wyobcowanie i odrzucenie, z jakimi spotykają się inni. Shelley bada społeczne konsekwencje eksperymentów naukowych i sposób, w jaki społeczeństwo reaguje na jednostki uważane za „potworne” lub „inne”. Los stworzenia uwypukla szerszy problem wykluczenia społecznego i uprzedzeń.
5. Natura i nauka w konflikcie:
Shelley przedstawia konflikt pomiędzy światem przyrody a interwencją naukową. Twórczość Victora przeciwstawia się naturalnemu porządkowi i kwestionuje granicę między życiem a śmiercią. Sugeruje, że ingerencja w przyrodę bez należytego rozważenia może mieć niszczycielskie skutki zarówno dla jednostki, jak i społeczeństwa jako całości.
6. Przestroga przed nadmiernymi ambicjami ludzkimi:
Shelley wykorzystuje tę historię do krytyki ludzkiej arogancji i pragnienia kontroli. Ambicja Victora Frankensteina, by zostać panem życia, prowadzi do jego upadku i tragedii. Powieść stanowi przestrogę przed przecenianiem ludzkich możliwości i koniecznością pokory w obliczu postępu naukowego.
Łącząc te tematy i techniki literackie, Mary Shelley wykorzystuje „Frankensteina” do zbadania społecznych obaw związanych z rewolucją naukową, ostatecznie rzucając czytelnikom wyzwanie, aby rozważyli etyczne implikacje i potencjalne niebezpieczeństwa wynikające z nieskrępowanej działalności naukowej.