Rozważając swoją przyszłość, Efren zastanawia się nad swoim życiem i relacjami z rodziną i przyjaciółmi. Ma głęboką więź ze swoją babcią, która często opowiada mu historie o ogromie kosmosu, latach świetlnych między galaktykami i o tym, że życie gwiazd to tylko mrugnięcie okiem czasu.
Efren zaprzyjaźnia się z grupą młodych buntowników rozczarowanych skorumpowanym społeczeństwem, w którym żyją. Angażują się w akty protestu, pragnąc zmian i lepszej przyszłości.
Pośród tych doświadczeń Efren pisze opowiadanie, które oddaje piękno wszechświata. Fabuła jest metaforą podróży bohaterów – opowieści o odkrywaniu siebie, wolności i poszukiwaniu sensu w pozornie nieskończonym i złożonym świecie.
Opowiadanie cieszy się szerokim uznaniem, a Efren realizuje swoje marzenie o zostaniu sławnym pisarzem. Rozumie jednak, że sława i sukces są ulotne w porównaniu z ogromną przestrzenią wszechświata.
W końcu Efren zyskuje głębokie zrozumienie życia, przypominając nam o naszym miejscu we wszechświecie oraz o sile wyobraźni i historii w łączeniu ludzi i pokonywaniu luk między galaktykami.