- Jego namiętna i zazdrosna natura: Miłość Otella do Desdemony jest intensywna i wszechogarniająca, ale towarzyszy jej także głęboko zakorzeniony strach przed zdradą i stratą. To czyni go podatnym na kłamstwa i manipulacje Iago, które wykorzystują jego niepewność i podsycają zazdrość.
- Jego zaufanie do Iago: Othello postrzega Iago jako lojalnego i uczciwego przyjaciela i darzy go bezgranicznym zaufaniem. To zaufanie zaślepia go na prawdziwą naturę Iago i motywuje go do zaakceptowania bez wątpienia fałszywych zarzutów Iago przeciwko Desdemonie.
- Jego brak samokontroli: Kiedy Otello zostaje przekonany o niewierności Desdemony, ogarnia go przypływ wściekłości, który doprowadza go do jej zamordowania. Jego gwałtowne i namiętne wybuchy ujawniają jego niezdolność do kontrolowania swoich emocji i ostatecznie są odpowiedzialne za jego upadek.
- Jego izolacja społeczna: Jako czarny mężczyzna w społeczeństwie przeważnie białym, Othello czuje się jak outsider i brakuje mu wsparcia i towarzystwa ludzi, którzy naprawdę go rozumieją. To czyni go jeszcze bardziej podatnym na plany Iago, ponieważ nie ma do kogo zwrócić się o wskazówki lub radę.
- Jego niezdolność do rozpoznania prawdziwej natury Iago: Pomimo wskazówek i wskazówek wskazujących na nikczemność Iago, Othello uparcie pozostaje nieświadomy swojej dwulicowości. Jego zaufanie do Iago jest absolutne i nie bierze pod uwagę możliwości, że jego zaufany przyjaciel mógłby go oszukać. Ta ślepota ostatecznie powoduje jego upadek.