Anna wydaje się być życzliwą i troskliwą postacią, próbując pomóc Rachel odejść od jej żalu i traumy. Jednak później okazuje się, że jest figmentem wyobraźni Rachel , manifestacja jej winy i zaprzeczenia śmierci Anny.
Film wykorzystuje koncepcję nieproszonego gościa do odkrywania tematów żalu, traumy i mocy umysłu. W tym przypadku „nieproszona” osoba jest przedstawieniem wewnętrznego zamieszania Rachel i walki o utratę jej siostry.