Styl muzyczny :
- Opera Niemiecka :Często charakteryzuje się złożonymi strukturami muzycznymi i skomplikowaną orkiestracją. Niemieccy kompozytorzy, tacy jak Richard Wagner, wykorzystywali motywy przewodnie (powtarzające się motywy muzyczne powiązane z postaciami lub pomysłami), aby stworzyć jednolite przeżycie muzyczne. Harmonijnie opera niemiecka charakteryzowała się bogatą i gęstą fakturą, często zapuszczając się w chromatykę i dysonans.
- Opera włoska :Z kolei opera włoska podkreślała piękno melodyczne i prostotę. Włoscy kompozytorzy, tacy jak Gioachino Rossini, Gaetano Donizetti i Giuseppe Verdi, skupili się na tworzeniu zapadających w pamięć arii i zespołów, prezentujących umiejętności wokalne śpiewaków. Włoska opera opowiadała się za prostszymi progresjami harmonicznymi i wykorzystywała bel canto (styl wokalny kładący nacisk na zwinność i ozdoby wokalne).
Struktura dramatyczna :
- Opera Niemiecka :Niemieckie opery często miały złożone i symboliczne libretta, czerpiące z mitologii, historii i filozofii. Wagner w szczególności starał się stworzyć Gesamtkunstwerk („dzieło sztuki totalnej”), w którym muzyka, dramat i elementy wizualne zostały płynnie zintegrowane, aby przekazać głębsze idee filozoficzne i emocje.
- Opera włoska :Libretta oper włoskich były zazwyczaj bardziej bezpośrednie i skupiały się na narracjach romantycznych lub historycznych, często obejmujących miłość, zazdrość i zemstę. Włoscy kompozytorzy operowi większy nacisk położyli na emocjonalny wydźwięk historii i bohaterów, chcąc wywołać silne reakcje publiczności.
Styl wokalny :
- Opera Niemiecka :Niemieckie opery wymagały bardziej wszechstronnych i potężnych śpiewaków, którzy potrafiliby poradzić sobie ze złożonymi liniami wokalnymi, często wymagającymi dramatycznej intensywności i ekspresji. Śpiewacy wagnerowscy musieli posiadać zarówno umiejętności liryczne, jak i deklamacyjne, ponieważ jego opery często wymagały zarówno wzniosłych melodii, jak i dramatycznych recytatywów.
- Opera włoska :Włoska opera faworyzowała śpiewaków o wyjątkowej technice wokalnej i zwinności. Włoscy śpiewacy operowi byli cenieni za umiejętność wykonywania misternych ozdób, pasaży koloraturowych i strzelistych wysokich tonów. Wysoko ceniono technikę bel canto, a śpiewacy popisywali się wirtuozerią poprzez wyszukane arie i duety.
Orkiestra :
- Opera Niemiecka :W niemieckich operach zazwyczaj występowały większe orkiestry z różnorodną gamą instrumentów. Na przykład Wagner rozszerzył orkiestrę o instrumenty takie jak tuba basowa, róg angielski i klarnet kontrabasowy, tworząc bogatą paletę orkiestrową.
- Opera włoska :W operach włoskich występowały mniejsze orkiestry, skupiające się na instrumentach smyczkowych i dętych drewnianych. Orkiestra pełniła rolę drugoplanową, akompaniując śpiewakom i podkreślając linie melodyczne.
Różnice te odzwierciedlają odmienne wizje artystyczne i wpływy kulturowe, które ukształtowały operę niemiecką i włoską w XIX wieku. Każda tradycja znacząco przyczyniła się do rozwoju opery, urzekając publiczność wyjątkowym połączeniem muzyki, dramatu i kunsztu wokalnego.