Dlaczego twarz widma była tak brzydka w Upiorze z opery?

W powieści Gastona Leroux „Upiór w operze” Upiór jest opisany jako mający zdeformowaną twarz, z dużym, bulwiastym czołem, zapadniętym nosem i ustami bez warg. Opis Leroux jest celowo niejasny, pozostawiając czytelnika z wyobrażeniem sobie całej grozy pojawienia się Upiora.

W adaptacjach powieści twarz Upiora jest często przedstawiana jako zniekształcona w wyniku wypadku, takiego jak pożar. Nie jest to oparte na niczym z powieści Leroux, ale zapewnia wizualne wyjaśnienie deformacji Upiora.

Brzydka twarz Upiora jest symbolem jego wewnętrznej brzydoty. Jest duszą udręczoną i udręczoną, odrzuconą przez społeczeństwo. Jego deformacja odzwierciedla jego ból i cierpienie.

Twarz Upiora przypomina także o niebezpieczeństwach związanych z próżnością. Upiór był kiedyś przystojnym mężczyzną, ale stał się próżny i arogancki. Doprowadziło to do jego upadku i ostatecznie został oszpecony.