Przeciwko jakiemu stylowi muzycznemu buntowała się opera i jak kompozytorzy poprzednich okresów?

Opera zbuntowała się przeciwko polifonicznemu stylowi muzycznemu, który dominował w okresie późnego renesansu. Muzykę polifoniczną charakteryzuje jednoczesne brzmienie wielu niezależnych linii melodycznych, które mogą stworzyć gęstą i złożoną fakturę. Opera natomiast akcentuje melodię i dramaturgię, stosując bardziej homofoniczną fakturę, w której jednej linii melodycznej towarzyszą akordy.

Do kompozytorów poprzednich okresów kojarzonych z muzyką polifoniczną należą:

- Giovanni Pierluigi da Palestrina (ok. 1525-1594)

- Thomas Tallis (ok. 1505-1585)

- William Byrd (ok. 1543-1623)

Wszyscy ci kompozytorzy byli mistrzami kontrapunktu, sztuki łączenia wielu linii melodycznych w harmonijny sposób. Ich muzykę często charakteryzuje piękno, złożoność i duchowość.

Opera pojawiła się jako nowa forma ekspresji muzycznej na początku XVII wieku. Była to reakcja na postrzegane ograniczenia muzyki polifonicznej i miała na celu stworzenie bardziej naturalnego i wyrazistego stylu muzycznego, który przypadłby do gustu szerszej publiczności. Do wczesnych kompozytorów opery należą:

- Claudio Monteverdiego (1567-1643)

- Jacopo Peri (1561-1633)

- Giulio Caccini (ok. 1550-1618)

Wszyscy ci kompozytorzy byli innowatorami, którzy nie bali się eksperymentować z nowymi pomysłami muzycznymi. Ich opery często charakteryzowały się recytatywem, stylem śpiewu naśladującym mowę naturalną, oraz arią, bardziej lirycznym i ekspresyjnym stylem śpiewu.

Opera szybko stała się jedną z najpopularniejszych form rozrywki muzycznej i ewoluowała i rozwijała się przez cały XVII i XVIII wiek. Do najsłynniejszych kompozytorów operowych tego okresu należą:

- Wolfgang Amadeusz Mozart (1756-1791)

- Giuseppe Verdiego (1813-1901)

- Ryszard Wagner (1813-1883)

Wszyscy ci kompozytorzy wnieśli znaczący wkład w rozwój opery, a ich dzieła są nadal wykonywane i cieszą się popularnością.