Upiór w Operze to gotycka powieść Gastona Leroux, opublikowana w 1910 roku. Opowiada historię zamaskowanej postaci Upiora, która terroryzuje Operę Paryską. Upiór to muzyczny geniusz potajemnie zakochany w śpiewaczce operowej Christine Daaé. Wykorzystuje swoje umiejętności muzyczne, aby zdobyć jej sympatię, ale jego obsesyjne i brutalne zachowanie ostatecznie prowadzi do jego upadku.
Fatalną wadą Upiora jest jego niezdolność do kontrolowania swoich emocji. Pochłania go miłość do Christine i zazdrość o jej związek z Raoulem, jej zainteresowanie miłością. Ta zazdrość prowadzi go do popełnienia serii brutalnych czynów, w tym zamordowania ojca Christine i wrobienia Raoula w zbrodnię.
Fatalną wadą Upiora jest także jego niezdolność do zaakceptowania rzeczywistości. Wierzy, że on i Christine są sobie przeznaczeni, mimo że ona go nie kocha. Nie akceptuje jej odrzucenia, co prowadzi do jego ostatecznego upadku.
Fatalna wada Upiora jest tragiczna. Prowadzi go to do popełnienia serii zbrodni, a ostatecznie do własnej śmierci. Jednak jego fatalna wada czyni go również postacią sympatyczną. To człowiek pochłonięty emocjami, który nie jest w stanie zapanować nad własnym losem.