Struktura arii da capo jest następująca:
- Część A:Pierwsza część arii to zazwyczaj powolna i liryczna melodia. Często występuje w tonacji durowej i ma prostą, płynną melodię.
- Sekcja B:Druga część arii jest zazwyczaj sekcją bardziej kontrastową. Często jest utrzymany w tonacji molowej i ma bardziej wzburzoną melodię.
- Część A (da capo):Pierwsza część arii jest powtarzana po drugiej części. To powtórzenie jest często oznaczone instrukcją „da capo” lub „D.C.” w partyturze.
Aria da capo zapewniła solistowi okazję do zademonstrowania swoich umiejętności wokalnych i technicznych. Kontrastowa sekcja B pozwoliła wokalistce pokazać, że potrafi przekazywać różne emocje oraz eksplorować różne barwy i faktury wokalu. Powtórzenie sekcji A pozwoliło śpiewakowi doprowadzić arię do satysfakcjonującego i rozstrzygającego zakończenia.
Aria da capo była szeroko używana przez kompozytorów takich jak Handel, Bach i Vivaldi. Pozostała popularną formą arii przez całą epokę baroku i ostatecznie została zastąpiona przez bardziej zróżnicowane i dramatyczne formy arii występujące w epoce klasycznej i romantycznej.