Akt 1
Scena 1:(Narrator przedstawiający historię i postacie)
Narrator:„Dawno temu, dawno temu, w odległej krainie, żył człowiek imieniem Jakub, który miał dwunastu synów, z których Józef był najbardziej wyjątkowy”.
Scena 2:(Dom Jakuba)
Jacob:(zwracając się do swoich synów) „Moi drodzy synowie, mam do opowiedzenia historię, opowieść o przygodach i marzeniach, opowieść o tym, który wzniósł się i upadł”.
Scena 3:(Józef otrzymuje w prezencie swój specjalny wielokolorowy wymarzony płaszcz)
Joseph:(podekscytowany) „Ojcze, ten płaszcz! Jest taki piękny!”
Jacob:(dumny) „Dla tego, który został wybrany, sny są utkane w barwach, a twoje kolory świecą jasno”.
Scena 4:(Zazdrość i spiski pomiędzy braćmi)
Bracia:(szepczą między sobą) „Ten płaszcz! On myśli, że jest lepszy od nas”.
Ruben:(stara się myśleć) „Uspokójcie się, bracia. Najpierw wysłuchajmy jego snów”.
Akt 2
Scena 5:(Józef dzieli się swoimi snami z rodziną)
Józef:(entuzjastycznie) „Miałem sen! Otaczały mnie snopy pszenicy kłaniające się mojemu!”
Bracia:(szydząc) „Śmieszne! Co oznaczają twoje sny?”
Scena 6:(Bracia postanawiają sprzedać Józefa kupcom)
Bracia:(planuje) „Sprzedajmy go Madianitom, niech śni swoje głupie sny gdzie indziej”.
Scena 7:(Józef zostaje zabrany do Egiptu, sprzedany jako niewolnik)
Potyfar:(przyglądając się Józefowi) „Silny i zdolny, będzie służył w moim domu”.
Józef:(postanowiwszy) „Będę lojalny i wierny, choć z dala od domu”.
Akt 3
Scena 8:(Próby i wierność Józefa w domu Potyfara)
Józef:(stojąc silny) „Nie ulegnę pokusie, bo służę wyższemu celowi”.
Scena 9:(żona Potyfara fałszywie oskarża Józefa)
Żona Potyfara:(podstępnie) „Ten hebrajski niewolnik próbował mnie wykorzystać!”
Potifar:(wściekły) „Niech zostanie wrzucony do więzienia, gdzie jego miejsce!”
Scena 10:(Józef interpretuje sny w więzieniu)
Podczaszy:(zdesperowany) „Pomóż nam zinterpretować nasze sny, o mądry Józefie”.
Józef:(prorokuje) „Dla ciebie czeka wolność, a dla piekarza los zagłady”.
Akt 4
Scena 11:(Niepokojące sny faraona)
Faraon:(zmartwiony) „Nawiedzają mnie sny, nikt nie jest w stanie ich rozszyfrować”.
Scena 12:(Podrzędny wspomina Józefa i poleca go faraonowi)
Podczaszy:(nalega) „Wasza Wysokość, w więzieniu przebywa człowiek, biegły w interpretacji snów”.
Scena 13:(Józef zostaje przyprowadzony przed faraona)
Faraon:(pod wrażeniem) „Odważysz się stanąć przede mną, niewolniku, który interpretuje sny?”
Józef:(odważnie) „Stoję tu nie dzięki swoim umiejętnościom, ale dzięki Bożej obecności, która mnie prowadzi”.
Scena 14:(Józef interpretuje sny faraona)
Józef:(mądrze) „Twoje sny przepowiadają obfitość i głód, faraonie. Przygotuj odpowiednio swoje królestwo”.
Akt 5
Scena 15:(Józef zostaje zaszczycony i otrzymuje władzę)
Faraon:(wdzięczność) „Mądrze powiedziałeś, Józefie. Będziesz drugim po mnie w całej ziemi”.
Scena 16:(Bracia Józefa przybywają do Egiptu podczas klęski głodu)
Bracia:(z żalem) „Nigdy nie wyobrażaliśmy sobie, że zobaczymy Egipt ani że nasz brat będzie jego władcą”.
Scena 17:(Józef objawia się braciom)
Józef:(obejmuje) „Bracia, jestem Józefem, tym, którym kiedyś gardziliście. Ale przebaczyłem wam, bo jesteśmy zjednoczeni jako rodzina”.
Scena 18:(Rodzina ponownie się zjednoczyła, Jakub także sprowadził do Egiptu)
Jakub:(przytłoczony) „Mój ukochany synu, ponownie jesteśmy zjednoczeni dzięki snom i boskości”.
Scena 19:(Narrator kończący opowieść)
Narrator:„I tak opowieść o Józefie, marzycielu, wiernym i przebaczającym, kończy się miłością, przebaczeniem i obietnicą lepszej przyszłości”.
Koniec.