1. „Książę ciemności jest dżentelmenem”.
- Ten wiersz rymuje się z „Modo, którego nazywają, i Mahu” z poprzedniego wiersza.
- Rym podkreśla kontrast pomiędzy szlachetnym tytułem diabła „księcia ciemności” a jego prawdziwą, złowrogą naturą.
2. „Krwawa kąpiel we śnie”.
- Ten wers rymuje się z "Obudź Duncana swoim pukaniem!" w poprzedniej linijce.
- Rym podkreśla pilność i potencjalne konsekwencje zapukania do drzwi Duncana podczas snu.
3. „Tak daleko jesteś / To najszybsze skrzydło zadośćuczynienia jest powolne / Aby cię dogonić”.
- Wszystkie te trzy wersety rymują się ze sobą, tworząc poczucie spójności i jedności.
- Rym podkreśla ogromną odległość między działaniami Makbeta a jakąkolwiek możliwą zemstą lub sprawiedliwością.
4. „Czy cały wielki ocean Neptuna zmyje tę krew / Oczyści z mojej dłoni? Nie; to raczej moja dłoń / Niezliczone morza wcielą się w karnadynę, / Sprawią, że zielone stanie się czerwone”.
- Te cztery wersety wykazują zawiłe wzory rymów, z rymami „krew”, „ręka”, „inkarnadyna” i „czerwony”.
- Rym podkreśla rozpacz Makbeta i przekonanie, że jego ręce są trwale skażone krwią Duncana, której nie można oczyścić.
5. „Myślałem, że wpuszczę niektórych ze wszystkich wyznań / W ten sposób kieruję moją drogą / Ale mam to, gdzie on jest. Wysłuchajcie mnie, słudzy łaski, brońcie nas!”
- Te trzy linijki rymują się ze sobą, tworząc wyraźny podział i przesunięcie w myślach mówiącego.
- Początkowe linijki sugerują plan pozwalający komuś innemu przejąć odpowiedzialność.
- Jednakże rym „droga” i „módl się”, po którym następuje „łaska”, podkreśla nagły zwrot w kierunku poszukiwania boskiej ochrony i przewodnictwa.
Posługując się w tych przypadkach rymem, Szekspir zwraca uwagę na najważniejsze idee i emocje występujące w scenie, pozostawiając trwały wpływ na zrozumienie bohaterów i ich dylematów przez widza.