Elżbietańska publiczność zareagowałaby intensywnie na tę scenę, biorąc pod uwagę kontekst kulturowy i normy społeczne tamtych czasów. Oto jak mogli zareagować:
1. Szok i konsternacja: Nagła i gwałtowna śmierć Mercutio i Tybalta wywołałaby szok i konsternację wśród elżbietańskiej publiczności. W tamtych czasach przemoc nie była rzadkością, ale intensywność konfliktu i tragiczne konsekwencje tej sceny były głęboko niepokojące.
2. Empatia i współczucie: Publiczność poczułaby współczucie dla Romea, który znalazł się pomiędzy miłością do Julii a lojalnością wobec przyjaciela Mercutio. Zrozumieliby emocjonalne zamieszanie, którego doświadcza i trudne wybory, których musi dokonać.
3. Dylematy Moralne: Elżbietańska publiczność była bardzo wyczulona na naukach moralnych i lekcjach zawartych w przedstawieniach, na które uczęszczała. Akt 3, scena 1 przedstawia kilka dylematów moralnych, w tym konsekwencje przemocy, ciężar honoru i siłę miłości w porównaniu z oczekiwaniami społecznymi. Dylematy te wywołały ożywione dyskusje i refleksje wśród publiczności.
4. Katharsis: Teatr elżbietański często służył widzom jako oczyszczające przeżycie. Intensywne emocje i tragiczne wydarzenia tej sceny pozwoliły widzom uwolnić się od własnych emocji i napięć poprzez doświadczenia bohaterów, przyczyniając się do katartycznego efektu spektaklu.
5. Spostrzeżenia kulturowe: Scena ta umożliwiłaby wgląd w wartości społeczne epoki elżbietańskiej. Podkreśliłoby to znaczenie honoru, lojalności wobec rodziny i ścisłego przestrzegania norm społecznych, nawet kosztem osobistego szczęścia.
6. Zwiększone napięcie: Publiczność opuściła Akt 3, Scenę 1 z większym oczekiwaniem na to, co będzie dalej. Tragiczne następstwa przygotowały grunt pod dalsze wydarzenia i wzbudziły pytania o potencjalne losy Romea i Julii, potęgując napięcie w sztuce.
Ogólnie rzecz biorąc, Akt 3, scena 1 Romea i Julii wywołałaby szereg emocji, w tym szok, konsternację, empatię, kontemplację moralną, katharsis i podwyższone napięcie. Intensywność tej sceny wywarła trwały wpływ na elżbietańską publiczność i przyczyniła się do trwałej popularności sztuki.