Arts >> Sztuka i rozrywka >  >> Teatr >> Aktorstwo sceniczne

Jakie jest umiejscowienie publiczności w dramacie?

1. Ujęcie z punktu widzenia (POV):

Umieszcza widza w pozycji konkretnej postaci, tworząc wciągające i osobiste doświadczenie.

2. Strzały reakcyjne:

Uchwyca reakcje emocjonalne i reakcje bohaterów, wpływając na postrzeganie i uczucia widzów wobec postaci i wydarzeń.

3. Dopasowanie linii oczu:

Dopasowuje spojrzenie postaci do pożądanego obiektu lub osoby. Technika ta sugeruje, na co patrzy postać i kieruje skupieniem uwagi widza.

4. Strzał przez ramię:

Umieszcza kamerę za ramieniem jednej postaci, czyniąc widza uczestnikiem rozmowy lub sceny.

5. Dwa strzały:

Kadruje dwie postacie w jednym ujęciu. Ta kompozycja pozwala widzowi porównać ekspresję bohaterów, mowę ciała i interakcje.

6. Strzał ustalający:

Zapewnia szeroki, panoramiczny widok, który wyznacza scenę i pozwala widzom uchwycić całe otoczenie.

7. Strzał z dystansu (pełny strzał):

Pokazuje pełny obraz postaci od stóp do głów, zapewniając zrozumienie jej wyglądu fizycznego, postawy i relacji przestrzennej do otoczenia.

8. Średni strzał:

Skupia się na postaci od pasa w górę, podkreślając mimikę, gesty i język górnej części ciała.

9. Zdjęcie ze zbliżenia:

Podkreśla określone cechy, emocje lub obiekty, izolowając je w kadrze. Zbliżenia tworzą intymność między publicznością a obiektem.

10. Ekstremalne zbliżenie:

Ekstremalne skupienie się na najdrobniejszych szczegółach lub małej części twarzy postaci, uwydatnianie jej rysów i przekazywanie intensywnych emocji.

11. Ujęcie pod dużym kątem:

Rejestruje scenę z wzniesienia, przez co postacie wyglądają na bezbronne, obezwładnione lub nieistotne.

12. Ujęcie z niskiego kąta:

Ujęcie wykonane z niższej perspektywy, które daje bohaterom poczucie autorytetu, pewności siebie lub potencjalnego zagrożenia.

13. Kąt holenderski (strzał pod kątem):

Przechyla kamerę wokół własnej osi, tworząc niepokojącą atmosferę lub symbolizując zamieszanie i dezorientację.

14. Wstaw ujęcie:

Przedstawia zbliżenie obiektu, dokumentu lub szczegółu istotnego dla danej sceny, dostarczając dodatkowych informacji lub skupiając uwagę na określonych aspektach.

15. Sekwencja montażu:

Szybka seria ujęć, która kompresuje czas, rejestruje różnorodne wydarzenia lub emocje albo podkreśla określoną koncepcję lub temat.

Techniki te umożliwiają twórcom filmowym manipulowanie perspektywą widza, manipulowanie emocjami i prowadzenie narracji w sposób wizualnie angażujący i wywierający wpływ.

Aktorstwo sceniczne

Powiązane kategorie