Do najsłynniejszych wydarzeń poza sceną Szekspira należą:
* Zabójstwo króla Dunkana w „Makbecie”.
* Śmierć kuzyna Julii Tybalta w „Romeo i Julii”.
* Bitwa pod Agincourt w _Henryku V_.
* Burza, która niszczy bohaterów filmu _Burza_.
* Śmierć króla Leara w _Królu Learze_.
Przenosząc te wydarzenia ze sceny, Szekspir jest w stanie stworzyć dramat bardziej intymny i skupiony. Widz nie jest rozpraszany przez spektakl samych wydarzeń, lecz może skupić się na reakcjach i emocjach bohaterów. Pozwala to na głębszą eksplorację motywacji i konfliktów bohaterów.
Ponadto przeniesienie wydarzeń poza scenę można również wykorzystać do stworzenia poczucia tajemniczości i napięcia. Widzowie mogą sobie wyobrazić, co dokładnie się wydarzyło, co może prowadzić do intensywniejszych przeżyć emocjonalnych. Na przykład morderstwo króla Dunkana w „Makbecie” jest szczególnie szokujące i niepokojące, ponieważ rozgrywa się poza sceną. Widzowie nie są pokazani samego morderstwa, ale zamiast tego słyszą o nim z reakcji bohaterów. Stwarza to poczucie grozy i napięcia, które jest silniejsze, niż gdyby morderstwo zostało pokazane na scenie.
Ogólnie rzecz biorąc, wykorzystanie przez Szekspira wydarzeń poza sceną można postrzegać jako sposób na stworzenie bardziej skupionego, intymnego i trzymającego w napięciu dramatu. Przenosząc pewne wydarzenia poza scenę, Szekspir jest w stanie skierować uwagę widza na bohaterów i ich emocje, tworząc mocniejsze i zapadające w pamięć przeżycie teatralne.