1. Sceny pomostowe :Chór pojawia się pomiędzy każdym aktem i sceną, podsumowując to, co się wydarzyło i przygotowując grunt pod to, co ma nadejść. W ten sposób Chór zapewnia płynne przejście między wydarzeniami i pomaga widzom zrozumieć ciągłość historii.
2. Refleksja na temat działania :Chór często przerywa, aby skomentować znaczenie wydarzeń rozgrywających się na oczach publiczności. Ich obserwacje mają charakter filozoficzny, podkreślając lekcje moralne i szersze implikacje wyborów Fausta.
3. Motywy :Chór podkreśla główne tematy spektaklu. Tematy te obejmują konsekwencje poszukiwania wiedzy poza ludzkimi granicami, urok władzy i jej zepsuty wpływ oraz odwieczną walkę dobra ze złem.
4. Wgląd w postać :Chór zapewnia dodatkowy wgląd w motywacje, pragnienia i myśli bohaterów. Oferują perspektywy, które pomagają widzom lepiej zrozumieć złożoną naturę Fausta i jego towarzyszy.
5. Połączenie z odbiorcami :Chór zwraca się bezpośrednio do publiczności, wciągając ją w historię i zapewniając jej zaangażowanie. Użycie bezpośredniego adresu stwarza poczucie intymności pomiędzy przedstawieniem a publicznością.
6. Elementy alegoryczne :Chór nawiązuje do wydarzeń ze spektaklu z interpretacjami alegorycznymi. Dodaje to historii głębszą warstwę symboliki, zachęcając widzów do zastanowienia się nad uniwersalnym znaczeniem podróży Fausta.
7. Komentuj społeczeństwo :Chór zastanawia się nad znaczeniem spektaklu dla współczesnego społeczeństwa. Krytykują ludzką chciwość, żądzę wiedzy i braki moralne, które prowadzą jednostki na niebezpieczne ścieżki.
Wykorzystując chór, Christopher Marlowe dodaje sztuce wyrafinowania, prowadząc widzów przez moralne i filozoficzne zawiłości Doktora Fausta. Chór pełni rolę wnikliwego obserwatora, zachęcającego do refleksji i analizy, wzbogacając w ten sposób ogólne wrażenia teatralne.