* Niewinność i ignorancja: Naiwność Bruna jest centralnym punktem powieści. Nie rozumie prawdziwej natury obozu koncentracyjnego ani niebezpieczeństwa, jakie stanowi. Ta niewinność podkreśla wyraźny kontrast między światem Bruna a rzeczywistością Holokaustu.
* Przyjaźń i połączenie: Przyjaźń Bruna ze Szmuelem, chłopcem z drugiej strony płotu, przekracza bariery uprzedzeń i strachu. Ich związek pokazuje siłę więzi międzyludzkiej w obliczu przeciwności losu.
* Niebezpieczeństwa ślepego posłuszeństwa: Ojciec Bruna, wysoki rangą nazistowski oficer, reprezentuje niebezpieczeństwa wynikające z bezkrytycznego posłuszeństwa władzy. Jest współwinny okropności Holokaustu, nawet jeśli nie w pełni pojmuje ich ogrom.
* Charakter uprzedzeń i dyskryminacji: Powieść obnaża niszczycielskie skutki uprzedzeń i dyskryminacji. Początkowy strach Bruna przed „ludźmi w pasiastych piżamach” wynika z propagandy i dezinformacji, na jaką był narażony.
* Siła empatii i współczucia: Pomimo początkowego strachu i ignorancji Bruno zaczyna okazywać empatię Szmuelowi i innym więźniom. Ta empatia rzuca wyzwanie dehumanizującym ideologiom nazistowskiego reżimu.
* Utrata dzieciństwa: Utrata niewinności Bruna i trauma, której doświadcza, symbolizują utratę dzieciństwa, którego niezliczone dzieci doświadczyły podczas Holokaustu.
* Wpływ Holokaustu na rodziny: Powieść podkreśla niszczycielski wpływ Holokaustu na rodziny, zarówno żydowskie, jak i nieżydowskie. Rodzina Bruna zostaje rozdarta przez wojnę, a rodzina Szmuela zostaje zniszczona przez nazistowski reżim.
„Chłopiec w pasiastej piżamie” wykorzystuje niewinną perspektywę Bruna, aby odsłonić mroczną rzeczywistość Holokaustu i zadać ważne pytania dotyczące ludzkiej natury, uprzedzeń oraz siły empatii i współczucia.