Motywacyjny i charyzmatyczny:
* Zeloci byli znani ze swojej żarliwej i żarliwej retoryki. Wykorzystywali potężne przemówienia, aby zmobilizować ludzi do swojej sprawy, inspirując ich obietnicami wolności od rzymskiego ucisku.
* Często podawali się za wybranych przez Boga przywódców, posługujących się zapałem religijnym w celu wzmocnienia swojej władzy.
Bezwzględny i bojowy:
* Przywódcom zelotów kierowało jednomyślne skupienie się na osiągnięciu swoich celów, nawet jeśli oznaczało to uciekanie się do przemocy.
* Byli znani ze swojej sprawności militarnej i przenikliwości strategicznej, prowadząc taktykę wojny partyzanckiej przeciwko Rzymianom.
* Niektórzy zeloci byli także znani ze swojej bezwzględności i brutalności, zwłaszcza wobec tych, którzy im się sprzeciwiali, w tym także innych Żydów.
Zdyscyplinowany i hierarchiczny:
* Zeloci, napędzani pasją, byli również zorganizowani i zdyscyplinowani. Działali w ramach struktury hierarchicznej, z wyraźnymi liniami władzy i dowodzenia.
* Taka struktura pozwalała na skuteczną koordynację ich działań, zarówno pod względem operacji wojskowych, jak i organizacji politycznej.
Frakcyjne i konkurencyjne:
* W ruchu Zelotów istniały różne frakcje, każda z własnym przywództwem i różnymi interpretacjami tego, jak osiągnąć swoje cele.
* Ta wewnętrzna rywalizacja czasami prowadziła do konfliktów i walk wewnętrznych, osłabiając cały ruch.
Ostatecznie Zeloci byli złożoną grupą o wieloaspektowym stylu przywództwa. Byli inspirujący i bezwzględni, zdyscyplinowani i podzieleni na frakcje. Ich przywództwo zostało ukształtowane pod wpływem trudnych okoliczności ich czasów, napędzanych pragnieniem wolności i napędzanych gorliwością religijną.
Warto zauważyć, że chociaż niektórzy historycy mogą używać terminów takich jak „rewolucjonista” czy „terrorysta” do opisania zelotów, określenia te mogą być problematyczne i nadmiernie upraszczać ich złożoną historię i motywacje.