Tori: „Hej, Beck.”
Beck: „Hej, Tori”.
Tori: „Chcesz zrobić alfabet?”
Beck: „Jasne, dlaczego nie?”
Tori: "A."
Beck: "B."
Tori: "C."
Beck: "D."
Tori: "MI."
Beck: "F."
(trwa to, dopóki Tori nie osiągnie „j”, w którym to momencie się zatrzymuje)
Tori: „Okej, jestem zmęczony”.
Beck: „Co?! Mieliśmy tylko„ F ”!
Tori: „Tak, ale jestem zmęczony”.
Beck: „W porządku, cokolwiek.”
Humor leży na nagłym i przypadkowym zakończeniu, a Tori zawsze się nudzi, zanim przejdą przez cały alfabet. Jest to prosty, ale skuteczny sposób na zilustrowanie ich żartobliwego przekomarzania się i łatwego relacji.